Odstąpienie od umowy zawartej na odległość

Ten formularz jest przeznaczony dla konsumenta, który zawarł umowę z przedsiębiorcą bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, na przykład:

• w sklepie internetowym;
• przez telefon;
• za pośrednictwem poczty elektronicznej;
• przy wykorzystaniu formularza zamówienia lub innego systemu sprzedaży na odległość.

Prawo odstąpienia może dotyczyć zarówno zakupu towaru, jak i umowy o świadczenie usługi. Przy umowie zawartej na odległość konsument może co do zasady odstąpić od niej w terminie 14 dni bez podawania przyczyny.

Potocznie mówi się o „zwrocie towaru” albo „formularzu zwrotu”. Prawnie skuteczne jest oświadczenie o odstąpieniu od umowy – taki dokument generujesz tutaj. Tytuł ustawowy (załącznik nr 2 do ustawy o prawach konsumenta) to formularz odstąpienia, a nie formularz zwrotu.

Samo zarezerwowanie towaru przez internet nie zawsze oznacza zawarcie umowy na odległość. Jeżeli ostateczna decyzja i zawarcie umowy nastąpiły dopiero w sklepie stacjonarnym, ustawowe prawo odstąpienia może nie przysługiwać.

Nie korzystaj z tego formularza, jeżeli:

• umowa została zawarta wyłącznie w sklepie stacjonarnym;
• kupiłeś towar od osoby prywatnej, która nie działała jako przedsiębiorca;
• chcesz złożyć reklamację z powodu wady lub niezgodności towaru z umową – użyj wtedy reklamacji towaru, a nie odstąpienia;
• upłynął właściwy termin na odstąpienie, a nie zachodzi przedłużenie wynikające z braku prawidłowej informacji o tym prawie;
• umowa należy do kategorii wyłączonej spod przepisów albo dotyczy usług finansowych, dla których obowiązują odrębne zasady;
• zachodzi jedno z ustawowych wyłączeń wskazanych w pytaniu kwalifikacyjnym formularza.

Prawo odstąpienia nie przysługuje między innymi w przypadku:

• towaru nieprefabrykowanego, wykonanego według specyfikacji konsumenta lub dla jego zindywidualizowanych potrzeb;
• towaru ulegającego szybkiemu zepsuciu lub mającego krótki termin przydatności;
• zapieczętowanego towaru, którego po otwarciu nie można zwrócić ze względów zdrowotnych lub higienicznych;
• odpłatnej usługi wykonanej w całości za uprzednią wyraźną zgodą konsumenta, po prawidłowym poinformowaniu go o utracie prawa i przyjęciu tego do wiadomości;
• odpłatnej treści cyfrowej niedostarczanej na nośniku materialnym, jeżeli rozpoczęto jej dostarczanie po spełnieniu wszystkich warunków ustawowych;
• zakwaterowania innego niż mieszkaniowe, przewozu towarów, najmu samochodów, gastronomii lub wydarzeń rekreacyjnych, jeżeli oznaczono dzień albo okres świadczenia;
• towaru ulegającego po dostarczeniu nierozłącznemu połączeniu z innymi rzeczami;
• pilnej naprawy lub konserwacji wykonanej na wyraźne żądanie konsumenta, z zachowaniem wyjątku dla dodatkowych usług i towarów;
• otwartych zapieczętowanych nagrań dźwiękowych lub wizualnych albo programów komputerowych.

Pełna lista i szczegółowe warunki znajdują się w art. 38 ustawy o prawach konsumenta. Formularz zawiera pytanie kwalifikacyjne i blokuje wygenerowanie dokumentu po wskazaniu zarejestrowanego wyłączenia. Nie rozstrzyga jednak sporów co do faktów ani tego, czy wszystkie przesłanki wyłączenia zostały rzeczywiście spełnione.

• Jednorazowa dostawa towaru – objęcie towaru w posiadanie przez konsumenta albo wskazaną osobę inną niż przewoźnik
• Wiele towarów dostarczanych osobno – objęcie w posiadanie ostatniego towaru
• Towar dostarczany partiami lub w częściach – objęcie w posiadanie ostatniej partii lub części
• Regularne dostarczanie towarów przez oznaczony czas – objęcie w posiadanie pierwszego towaru
• Świadczenie usługi – dzień zawarcia umowy

W przypadku umowy zawartej na odległość termin wynosi co do zasady 14 dni. Początek jego biegu zależy od sposobu wykonania umowy.

Przykładowo, jeżeli konsument odebrał towar 10 września, termin na wysłanie oświadczenia upływa z końcem 24 września.

Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Przedsiębiorca nie musi otrzymać dokumentu przed ostatnim dniem terminu.

Jeżeli przedsiębiorca nie poinformował konsumenta o prawie odstąpienia, uprawnienie to wygasa po upływie 12 miesięcy od dnia zakończenia podstawowego 14-dniowego terminu.

Jeżeli przedsiębiorca przekaże brakującą informację w tym okresie, konsument może odstąpić od umowy w terminie 14 dni od jej otrzymania.

Formularz nie ustala, czy obowiązek informacyjny został prawidłowo wykonany ani nie wylicza przedłużonego terminu. W razie sporu zachowaj regulamin, potwierdzenie zamówienia, wiadomości e-mail i informacje przekazane przy zawieraniu umowy.

Konsument nie musi uzasadniać swojej decyzji. Oświadczenie powinno jedynie jasno wskazywać, że konsument odstępuje od określonej umowy.

Podanie numeru zamówienia lub umowy nie jest bezwzględnie wymagane, ale ułatwia przedsiębiorcy identyfikację transakcji. Warto również dokładnie wskazać towar albo usługę, których dotyczy odstąpienie.

Oświadczenie może zostać złożone w dowolnej formie, jeżeli jednoznacznie wynika z niego decyzja o odstąpieniu. Ustawowy wzór można wykorzystać, ale nie jest obowiązkowy. Dla celów dowodowych dokument najlepiej:

• wysłać listem poleconym;
• wysłać pocztą elektroniczną na adres wskazany przez przedsiębiorcę;
• złożyć przez formularz udostępniony na stronie przedsiębiorcy;
• przekazać osobiście za potwierdzeniem odbioru.

Zachowaj kopię oświadczenia i dowód jego wysłania. Przy wysyłce elektronicznej podpis odręczny nie jest wymagany, jeżeli z treści wiadomości i dokumentu jednoznacznie wynika, kto składa oświadczenie.

Nie. Oświadczenie o odstąpieniu (to, co generujesz) i fizyczny zwrot towaru to dwa odrębne działania. Najpierw składasz oświadczenie; potem – przy umowie o towar – odsyłasz rzecz niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia odstąpienia, chyba że przedsiębiorca zaproponował jej odbiór.

„Formularz zwrotu” w języku sklepów często oznacza właśnie oświadczenie o odstąpieniu albo wewnętrzną etykietę / instrukcję paczki. Ustawowo nie ma osobnego wzoru „formularza zwrotu” – skuteczność prawna daje jasne odstąpienie od umowy.

Konsument ponosi bezpośrednie koszty zwrotu, jeżeli przedsiębiorca wcześniej go o tym poinformował. Towaru nie trzeba odsyłać razem z oświadczeniem, ale należy przestrzegać terminu zwrotu oraz instrukcji przekazanych przez sprzedawcę.

Po skutecznym odstąpieniu umowę uważa się za niezawartą. Przedsiębiorca powinien zwrócić otrzymane płatności, w tym koszt najtańszego zwykłego sposobu dostarczenia oferowanego przy zakupie, nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania oświadczenia.

Przedsiębiorca może wstrzymać zwrot pieniędzy do czasu otrzymania towaru albo przedstawienia dowodu jego odesłania – w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.

Konsument może odpowiadać za zmniejszenie wartości towaru, jeżeli korzystał z niego w zakresie wykraczającym poza czynności konieczne do sprawdzenia jego charakteru, cech i działania.

Samo rozpoczęcie odpłatnej usługi przed upływem terminu nie zawsze odbiera prawo odstąpienia. Jeżeli świadczenie rozpoczęto na wyraźne żądanie konsumenta, po odstąpieniu może powstać obowiązek proporcjonalnej zapłaty za część wykonaną do tej chwili. Prawo może zostać utracone po pełnym wykonaniu usługi tylko po spełnieniu warunków z art. 38 ust. 1 pkt 1.

art. 2 pkt 1 ustawy o prawach konsumenta – definicja umowy zawartej na odległość;

art. 27–30 ustawy o prawach konsumenta – termin, początek jego biegu, przedłużenie i sposób złożenia oświadczenia;

art. 31–37 ustawy o prawach konsumenta – skutki odstąpienia, zwrot płatności i towaru oraz rozliczenie rozpoczętej usługi;

art. 38 ustawy o prawach konsumenta – ustawowe wyłączenia prawa odstąpienia;

załącznik nr 2 do ustawy o prawach konsumenta – ustawowy wzór formularza odstąpienia;

ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1796);